Produkty

Mechanizm świadczenia nieodpłatnej pomocy prawnej

W listopadzie Fundacja Uniwersyteckich Poradni Prawnych przygotowała trzeci z serii artykułów poruszających kwestie poradnictwa prawnego i obywatelskiego. Realizację tego zadania powierzono niekwestionowanemu znawcy problematyki – doktorowi Przemysławowi Mijal. Autor z powodzeniem łączy pracę naukową (adiunkt w Katedrze Prawa Konstytucyjnego i Integracji Europejskiej), nauczanie kliniczne (kierownik pracowni Klinika Prawa na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Szczecińskiego) z aktywnym wykonywaniem zawodu rady prawnego. Ponadto, jest wykładowcą na aplikacji radcowskiej oraz notarialnej, a także autorem i współautorem 47 publikacji o charakterze naukowym i popularnonaukowym.

Przygotowany przez Autora artykuł stanowi ogólną analizę obowiązującego mechanizmu świadczenia nieodpłatnej pomocy prawnej wraz ze wskazaniem jego wad oraz próbą oceny w jakim zakresie, w tej materii, realizowane jest konstytucyjne prawo do sądu. Istniejące rozwiązania prawne, które przybrały zróżnicowany charakter w zależności od trybu postępowania, w którym znajdują zastosowanie, wydają się być niewystarczające, co składnia do podjęcia działań zmierzających do kompleksowego uregulowania zagadnienia realizacji przez organy państwa obowiązku zapewnienia konstytucyjnego prawa do sądu, w zakresie w jakim obejmuje ono dostęp do nieodpłatnej pomocy prawej oraz stworzenie właściwych ram legislacyjnych dla jego urzeczywistnienia. W opracowaniu wskazano zatem na pożądane kierunki prac legislacyjnych w powyższej materii, które powinny zmierzać przede wszystkim do eliminacji, krytycznie ocenionych, rozwiązań zastosowanych w obecnie obowiązujących rozwiązaniach prawnych powodujących, iż konstytucyjne prawo do sądu – w zakresie w jakim obejmuje prawo do nieodpłatnej pomocy prawej – nie jest w pełni realizowane.

 

Artukuł dostępny jest na stronie Edukacji Prawniczej, oraz dzięki uprzejmości prezentujemy artykuł poniżej:



ppio eu

Poradnictwo Prawne i Obywatelskie

Wyszukaj

Czy wiesz, że...

Podstawową słabością funkcjonującego PPiO jest niedobór środków finansowych, co przekłada się na słabe warunki lokalowe i materialne. Poradnictwo cechuje obecnie słabe powiązanie instytucjonalne z wymiarem sprawiedliwości. Nieadekwatne jest także wsparcie dla PPiO ze strony instytucji publicznych i niepublicznych. Brak trwałych, materialnych podstaw działania prowadzi do niestabilności organizacyjnej. Ogólna informacja o działalności poradniczej i jej popularyzacja, poza wspomnianą wyżej dość dobrą jej rozpoznawalnością lokalną, jest niewystarczająca, co powoduje, że osoby utrzymujące ograniczone relacje społeczne mają mniejsze szanse na skorzystanie z porady, gdyż nie wiedzą o takiej możliwości. Podmioty świadczące poradnictwo z reguły nie dostosowują warunków udzielania porad do potrzeb osób niepełnosprawnych. Często brakuje standardowych procedur ewidencji spraw beneficjentów, monitoringu i ewaluacji prowadzonej działalności poradniczej. Ograniczone jest też wsparcie merytoryczne i organizacyjne dla PPiO ze strony środowisk prawniczych.