Produkty

Mechanizm świadczenia nieodpłatnej pomocy prawnej

W listopadzie Fundacja Uniwersyteckich Poradni Prawnych przygotowała trzeci z serii artykułów poruszających kwestie poradnictwa prawnego i obywatelskiego. Realizację tego zadania powierzono niekwestionowanemu znawcy problematyki – doktorowi Przemysławowi Mijal. Autor z powodzeniem łączy pracę naukową (adiunkt w Katedrze Prawa Konstytucyjnego i Integracji Europejskiej), nauczanie kliniczne (kierownik pracowni Klinika Prawa na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Szczecińskiego) z aktywnym wykonywaniem zawodu rady prawnego. Ponadto, jest wykładowcą na aplikacji radcowskiej oraz notarialnej, a także autorem i współautorem 47 publikacji o charakterze naukowym i popularnonaukowym.

Przygotowany przez Autora artykuł stanowi ogólną analizę obowiązującego mechanizmu świadczenia nieodpłatnej pomocy prawnej wraz ze wskazaniem jego wad oraz próbą oceny w jakim zakresie, w tej materii, realizowane jest konstytucyjne prawo do sądu. Istniejące rozwiązania prawne, które przybrały zróżnicowany charakter w zależności od trybu postępowania, w którym znajdują zastosowanie, wydają się być niewystarczające, co składnia do podjęcia działań zmierzających do kompleksowego uregulowania zagadnienia realizacji przez organy państwa obowiązku zapewnienia konstytucyjnego prawa do sądu, w zakresie w jakim obejmuje ono dostęp do nieodpłatnej pomocy prawej oraz stworzenie właściwych ram legislacyjnych dla jego urzeczywistnienia. W opracowaniu wskazano zatem na pożądane kierunki prac legislacyjnych w powyższej materii, które powinny zmierzać przede wszystkim do eliminacji, krytycznie ocenionych, rozwiązań zastosowanych w obecnie obowiązujących rozwiązaniach prawnych powodujących, iż konstytucyjne prawo do sądu – w zakresie w jakim obejmuje prawo do nieodpłatnej pomocy prawej – nie jest w pełni realizowane.

 

Artukuł dostępny jest na stronie Edukacji Prawniczej, oraz dzięki uprzejmości prezentujemy artykuł poniżej:



ppio eu

Poradnictwo Prawne i Obywatelskie

Wyszukaj

Czy wiesz, że...

Obecnie PPiO opiera się przede wszystkim na organizacjach pozarządowych (wśród których ważną rolę odgrywają Biura Porad Obywatelskich), Studenckich Poradniach Prawnych i instytucjach pomocy społecznej. Sieć punktów dostępu do PPiO, głównie dzięki instytucjom pomocy społecznej, jest dość gęsta, ale nierównomierna. Ponadto porady świadczone przez ośrodki pomocy społecznej czy powiatowe centra pomocy rodzinie skierowane są w praktyce przede wszystkim do osób korzystających z pomocy społecznej, a nie do wszystkich obywateli. Zdecydowaną mniejszość stanowią usługodawcy, którzy w sposób kompleksowy i profesjonalny zajmują się PPiO. Zaliczyć do nich można jedynie kilkadziesiąt podmiotów w skali kraju, a są nimi SPP, BPO oraz kilkanaście innych organizacji pozarządowych czy instytucji publicznych. To między innymi powoduje, że większość usługodawców nie stosuje standardów świadczenia usług, nie przykłada również specjalnej uwagi do oceny jakości ich świadczenia.